[P]rooF's Blog

เป็นเหมือนยางลบก้อนหนึ่ง
ที่เธอจะคิดถึงเมื่อพลาดพลั้ง
คอยแก้ปัญหา.. เช็ดน้ำตา.. และรับฟัง
ยางลบอย่างฉัน.. จะถูกคิดถึงทุกครั้งที่เธอทุกข์ใจ

แต่ทุกครั้งที่ลบคำผิด
เธอจะเคยสังเกตเห็นอะไรสักนิดได้บ้างไหม
ทุกครั้งที่คำผิดลบลง… ก็จะมีเศษผงบางส่วนที่เสียไป
เมื่อลบความผิดให้ใคร…
ก็เหมือนสูญเสียความเป็นตัวเองไปมากขึ้นทุกที

ถูกเธอคิดถึงเมื่อเธอทุกข์
แต่ไม่เคยได้เป็นส่วนความสุขของเธอคนนี้
แต่ถ้าเธอสุขใจ… ฉันก็ยอมทำได้หมดทุกวิธี
แม้คุณค่าในตัวเองที่มี
จะเป็นได้แค่เศษผงยางลบอย่างทุกวันนี้.. ก็ยอม